اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/واژه ها و اصطلاحات کشاورزی در گونه زبانی محمدیه نایین…

فرهنگ و زبان های باستانی ایرانی

%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86

واژه ها و اصطلاحات کشاورزی در گونه زبانی محمدیه نایین

اعظم السادات موسی کاظمی محمدی

گونه زبانی محمدیه نایین، یکی از لهجه ها یا گونه های زبانیِ گویش نایینی است. گویش مردم نایین، در گروه گویش های مرکزی و شاخه گویش های جنوب شرقی دارد و با گویش های قدیم یزد و کرمان، که اکنون زردشتیان به آنها سخن می گویند،  گویش کلیمیان یزد و کرمان، گویش انارکی ( به عنوان گویش فرعی نایینی)، گویش اردستانی و گویش زِفره ای ( بین اصفهان و نایین)، در یک گروه قرار می گیرد ( لُکوک، ۵۱۸:۱۳۹۳ و حسن دوست، ۱۳۸۹: سی).

نزدیک به ۵۰ هزار تن به گویش نایینی سخن می گویند و قلمرو انتشار این گویش از شمال غربی تا نزدیکی های اردستان و از جنوب تا حوالی عقدا در استان یزد و از سمت شمال تا انارک و از سوی جنوب غربی تا کوهپایه اصفهان می رسد. گویش نایینی در درون خود لهجه های گوناگونی دارد و در محلات و روستاهای اطراف نایین، مانند محمدیه، بافران، انارک، زندوان، نیستانک، و … مردم به گونه های مختلفِ گویش نایینی سخن می گویند. تفاوت این گونه های مختلف به اندازه ای نیست که تفاهم را مشکل یا غیر ممکن سازد. آثار باستانی و کهن محمدیه نشان از قدمت تاریخی این برزن دارند. این آثار تاریخی عبارتند از قلعه محمدیه (عاشورگاه) که بر بالای کوهی در مرکز محمدیه قرار دارد و گفته می شود قرن ها پیش از به وجود آمدن شهر نایین ساخته شده است. این قلعه که قدمت آن به پیش از اسلام می رسد، به صورت چندضلعی و با چندین نیم برج و با خشت و چینه ساخته شده است. احتمالا از آن به عنوان دژ دفاعی استفاده می شده است. ادامه دارد…

عکس از: رضا شاطریان محمدی
کپی با ذکر منبع بلامانع می باشد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>