اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ قسمتی از یادداشت های یک باستانشناس…

قسمتی از یادداشت های یک باستانشناس…
photo_2016-میراث-25
بافت تاریخی تا زیرساخت اسکان نداشته باشد، تا برند سازی نشود، تا تبلیغ نشود تا جایگاه آن در عقبه سازی فرهنگ سنتی و بومی مورد کنکاش و توجه قرار نگیرد، از یک خانه ۶۰ ساله در اروپا و یا آمریکا که تبدیل به مقصد گردشگری شده با آن همه تبلیغ های کذائی، بی ارزش تر و حقیر تر است. واقعیت این است که وضعیت موجود امروزین بافت تاریخی هم یک نوع رودربایستی زجرآور است برای مسئولان و هزینه کرد بی فایده. چشم و ابروها را سرخاب ماتیک می مالند و از پاتولوژی و آسیب شناسی عناصر و شاکله اصلی آن که همانا بناهای تاریخی است غافلند. تلاشی صورت نمی گیرد که مالکان را با شرایطی مناسب و کم نمودن عوارض قانونی و حمایت های مصالحی تشویق کنند که ملک آب و اجدادی خود را سرپا نگه دارند. بحران فرهنگ سازی و فرهیخته زیستن در جامعه ما موج می زند. همه چیز ما شده چشم و هم چشمی. هر سال به چشم خود می بینیم که پسته زارها لاغر تر می شوند، قنات ها یکی پس از دیگری خشک می شوند، چاه ها عمیق تر می شوند، فرهنگ بومی حقیرتر و غریب تر می شود و اینها همه بر می گردد به انتخاب جامعه ما، انتخابی که ما کرده ایم. و همیشه هم دست خدا با جماعت است. خداوند انسان را موجودی مختار آفریده است و با او عهد بسته است که اگر تلاش کند بدو مدد خواهد رساند و تقصیر خداوند تبارک و تعالی چیست که ما اینگونه انتخاب می کنیم و این گونه رفتار می کنیم.
با سپاس و امتنان. محسن میرجانی ارجنان. یک شهروند عادی و دردمند. که قصد آزار کسی را ندارد
برگرفته از: انجمن حامیان میراث کهن اردکان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>