خوش آمدی معجزه سپید خدا!

خوش آمدی

خوش آمدی معجزه سپید خدا!
دست خودت نیست وقتی می آیی هیجان می آوری و پاکی و سپیدی، انگار خلق شده ای برای بخشیدن آرامش و زیبایی به دل سیاه دنیا. آمده ای تا همانطور که حال زمین و آسمان را خوب می کنی صفا ببخشی حال دل زمینیان را! می آیی خرامان خرامان از دل سرخی آسمان شب آن قدر بی صدا و باوقار که هیچ کس احساس نمی کند، .سرو صدا نمی کنی، هیاهو نداری، رعد و برق نداری، آرامی و متین. و صبحدم هنگامی که پرده اطاق کنار زده می شود سپیدی وصف ناپذیرت چشم ها را به شوق گشاد می کند و از کنار روشنی برق توی کوچه می شود دیدت، چون آنقدر بی ادعایی که حتی حجمت را انکار می کنی! پا که به کوچه می گذاریم تُردی و سفیدی ات زیر پاهایمان حس می شود و ناخودآگاه حس خوبی می دود زیر پوستهایمان؛ با اینکه سرد است با اینکه خیابان ها را بند آورده ای و گاهی ساعت ها طول می کشد برای رسیدن به جایی اما حس خوبی آورده ای. به قول یکی از دوستان اهل دل: بگذار کمی هم زندگی ماشینی فلج شود زیر بارش بی همتای معجزه خلقت! آمدنت انگار خستگی خزان را می رباید و نوید می دهد که بهاری تازه در راه است، بهاری که قرار است آغاز دوباره زیستن باشد.

عکس از رسول نظری محمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>