عصای دست…

عصای دست

عصای دست…
اگر جوان و رشید و توانمندیم، روزی پدر و مادرمان نیز همچون ما بوده اند که امروز پیر و ضعیف و ناتوان شده اند. همین ضعف و پیری در انتظار ما نیز هست. اگر طالب آنیم که در دوران کهولت و از کارافتادگی، فرزندانمان عصای دستمان و بازوی پرتوانمان باشند؛ باید خود ما نسبت به والدین خویش چنین باشیم. با این عمل، شیوه ی انسانی رفتار با پدر و مادر را به آنان بیاموزیم. کسی که حق بزرگترها را نشناسد و مراعات نکند؛ چگونه انتظار دارد که دیگران حق او را بشناسند و مراعاتش کنند؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>