قربانی

قربانی

تصویر از مسجد عمادالدین محمدیه

قربانی

این قانون عاشقی است باید چشم را ببندی و همه چیز را فدا کنی. به سوی عشق که رهسپار می شوی باید دل بکنی از هر چیزی که تو را به یاد خود می آورد. صبور و مومن بروی به قربانگاه خویشتن خویش، بی آنکه دلت بلرزد ویا پایت سست شود. بروی و در آغوش بکشی همه زندگی را و با دستان اراده رها شوی از تمام ریشه هایی که تو را بند زمین کرده است و بعد هر چه امید را، پشت پلک هایت جا بگذاری و با تیزی نگاهت قلب آسمان را بشکا فی، آنوقت است که دیگر فقط عشق می ماند و انتظار، انتظاری از جنس جنون، شیدایی وتنها خداست که در آن نزدیکی می نگرد مجنون خویش را، که سالیان است به زمین و زمان رسم دل دادگی آموخته دل به خدا که گرم باشد پاداش قربانی اش سر بلندی است و افتخاری ابدی بر پیشانی عاشقانه های انسان…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>