همسایه ی خدا…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

همسایه ی خدا…
شاید مرا به یاد نیاوری… اما من تو را خوب می شناسم ما همسایه ی شما بودیم و شما همسایه ی ما و همه ی ما همسایه ی خدا! یادم می آید گاهی وقت ها می رفتی و زیر بال فرشته ها قایم می شدی و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم. تو می خندیدی و من از پشت خنده پیدایت می کردم. خوب یادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودی، توی دستت همیشه قاچی از خور شید بود. نور از لای انگشت های نازکت می چکید! راه که می رفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند! یادت می آید؟ گاهی شیطنت می کردیم و می رفتیم و می رفتیم سراغ شیطان. تو گُلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد اما زورش نمی رسید! فقط می گفت: همین که پایتان به زمین برسد، می دانم چطور از راه به درتان کنم. تو شلوغ بودی آرام و قرار نداشتی. آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از این ستاره به آن ستاره می پریدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی! اما همیشه خواب زمین را می دیدی آرزویی رویاهای تو را قلقلک می داد. دلت می خواست به دنیا بیایی و همیشه این را به خدا می گفتی! و آن قدر گفتی و گفتی تا خدا تو را به دنیا آورد، من هم همین کار را کردم، بچه های دیگر هم! ما به دنیا آمدیم و همه چیز تمام شد. تو اسم مرا از یاد بردی و من اسم تو را!؟ ما دیگر نه همسایه ی هم بودیم نه همسایه ی خدا؟ ما گم شدیم و خدا را گم کردیم.
دوست من
همبازی بهشتی ام، نمی دانی چقدر دلم برایت تنگ شده، هنوز آخرین جمله خدا توی گوشم زنگ می زند! از قلب کوچک تو، تا قلب من، یک راه مستقیم است؛ اگر گم شدی از این راه بیا! بلند شو، از دلت شروع کن، شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>