پیامی در راه…

پیامی در راه

پیامی در راه… نامه ی یک معتاد رها شده…
نویسنده : گمنام
سلام، می خواهم پیامی در راه باشم و در این مورد مشارکت کنم تا از این طریق ابراز کنم؛
چقدر از لحاظ معنوی و ذهنی رشد کرده ام. این بار نیروی برتری نجاتم داد- لحظه به لحظه، ساعت به ساعت، روز به روز و اگر نبود خواست خداوند واین همه بزرگواری که خانواده و دوستان در حقم روا داشتند هنوز هم در جامعه ای زندگی می کردم که پر بود از آدم هایی که مرا درک نمی کردند. اختیار این طور چیز ها همیشه دست خود آدم است. من شب همه شب به درگاه خداوندی که خود می شناسم دعا می کنم تا میل به مصرف هر چیزی را که همراه آن نوع زندگی است از من بگیرد.
این بار بر خلاف سابق باور کردم که این خواست اوست و در قدرت اوست، تنها اگر من به آن باور داشته باشم. بابت این راه و رسم جدید زندگی از انجمن معتادان گمنام هم متشکرم.
با محبت و دعای خیر.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>