اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ دهه کرامت و نایین شناسی…

نایین شناسی…

photo_2016-08-11_12-01-54

کانون پرورش فکری، کودکان و نوجوانان شماره یک نایین با موضوع نایین شناسی در دهه کرامت اقدام به برپایی بازدید کودکان و نوجوانان از اماکن متبرکه و قدیمی شهر نایین با مختصر توضیحی برای گل های زندگی نموده است.
امروز پنج شنبه ۲۱ مرداد ۹۵ تعداد ۳۶ نفر از عزیزان دختر جهت بازدید از مسجد سید محمدیه، آب انبار، کوچه ها و ساباط ها، مهمان محله سادات، محمدیه بودند…

با تشکر از: سرکار خانم حسینیان نایینی مسئول طرح و همراهان گرامی…

photo_2016-08-11_12-02-02

photo_2016-08-11_12-02-11

photo_2016-08-11_12-02-22

photo_2016-08-11_12-02-32

photo_2016-08-11_12-02-44

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ این روزها را باید نوشت…

این روزها را باید نوشت ….

photo_2016-08-11_08-48-26

برای سه شنبه خودم را آماده کرده برای سفری کوتاه! پیش تر آدم دقیقه ی نود بودم و کارها را در آخرین لحظه انجام می دادم. اصلا چیزی به اسم برنامه ریزی توی زندگی آدمی مثل من معنا و مفهومی نداشت.  و من هم که کلا برای “دیزی های در باز” دوره دیده بودم! ولی اکنون حساسیتم زیاد شده و نسبت به وفای به عهد از قبل برنامه ریزی میکنم. خلاصه ساعت حرکت فرا رسید و اصلا نی دانستم موضوع کلی از چه قرار است، فقط اطلاع داشتم که قرار است در انجمن ادبی شعله واقع در فرهنگسرای کوثر اصفهان مهمان باشیم. ساعت اندکی از ۵ بعدازظهر روز سه شنبه گذشته بود که رسیدیم سر قرار و شرکت در گردهمایی که انجمن ادبی شعله(اصفهان) تدارک دیده بود با حضور انجمن های ادبی جلو و هفت گنبد همچنین گروه موسیقی کویر نایین. در اینجا از سرکار خانم شعله مدیر انجمن و دوستان و اساتید محترم شاعران گرامی تشکر میکنم. جلسه بسیا خوب با برنامه منظم برگزار شد و عزیزان انجمن های نایین هم برنامه هاشون را اجرا کردند و هدایایی هم در این بین تقدیم عزیزان شد و همه راضی و خشنود به این محفل ادبی خاتمه دادند. چیزی که به نظر این کمترین آمد این بود که با توجه به اینکه ما در شهر نایین شاعر (آقا و خانم) زیاد داریم چرا در این جلسه حضور نداشتند؟ آیا اطلاع رسانی به طوری که باید انجام نشده بود یا دوستان تمایل نداشتند که در این محفل دوستانه و ارتباط با انجمن های خارج از دیارمان نایین شرکت کنند. البته این برمیگرده به مدیران عزیز انجمن های جلوه و هفت گنبد نایین، که با مدیریت شاعران خانم و آقا خصوصا نسل جوان را جذب و بار علمی این دو انجمن را بالا ببرند. در نهایت از کلیه عزیزان سپاسگزارم که تلاش میکنند برای برگزاری اینگونه محافل، واقعا دست مریزاد ولی جای کار بیشتر هست و انگیزه و پتانسیل هم وجود داره فقط همت بیشتری میطلبد تا از تمامی ظرفیت ها استفاده شود. با تشکر مجدد…

photo_2016-08-10_22-53-01

عکس: شیدا

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه ۲۰ مرداد ۹۵٫

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ روز خبرنگار، صاحبان اندیشه مبارک…

روز خبرنگار، صاحبان اندیشه مبارک…
139505170952197788311834

قلم خروش اندیشه است و آنکه قلم به دست می گیرد مشعلدار بیداری اندیشه هاست در تاریکی دنیایی که مادیات به سرمایش کشانده است. و رسالتی سخت بر دوش اصحاب اندیشه است تا در اوج روزگار منفعت طلبی و مادی گرایی، فریفته زور و زر و تزویر نشوند و حقیقت و انسانیت را اولی بدارند و جز انسانیت زیر هر پرچمی نروند و جز حقیقت کلامی بر زبان نرانند. علی رغم گسترش رسانه های مجازی هنوز نشریات کاغذی جایگاه و اهمیت خاص خود را حفظ کرده اند و این نقش علی الخصوص در شهرهای کوچکتر که هنوز ارتباطات چهره به چهره پر رنگ و مهم است متفاوت و منحصربه فرد مانده است. اما متاسفانه علی رغم رشد قارچ گونه نشریات و خبرگزاری های محلی، هیچ تدبیری در راستای توانمندتر شدن  وحتی آموزش اصول اولیه روزنامه نگاری و خبرنگاری به اهل رسانه در این شهرها اندیشیده نشده است و متاسفانه فقط شاهد تکثر نفرات هستیم نه اندیشه ها! در شهر فرهنگی و تاریخی نایین هم چند سال از تولد اولین مطبوعه کاغذی میگذرد و در این مدت نشریات منحصر به نایین و نمایندگی نشریات کشوری و خبرگزاری ها و سایت های خبری متعددی متولد و مشغول به کار شده اند لیکن به لحاظ توسعه سطح علمی و ارتقای آگاهی خبرنگاران اقدام خاصی صورت نگرفته است.و حتی هیچ نظارت و گزینشی برای انتخاب افراد به عنوان خبرنگار صورت نمی گیرد و صرفا هرکسی که به هر انگیزه ای تمایل به حضور در عرصه خبر دارد خبرنگار خوانده میشود بدون حتی لحظه ای درنگ در اینکه آیا او توانایی ها و قابلیت های لازم برای خبرنگاری را دارد یا خیر؟ حتی بستر آموزش و پرورش علاقمندان این عرصه هم فراهم نیست تا اقلا حالا که استعدادها چندان منحصر به فرد نیست بتوان با آموزش افراد راه به جایی برد و  نیمچه خبرنگارانی را برای اطلاع رسانی پرورش داد. کل فعالیت خبرنگاران شهر من خلاصه میشود در کپی کردن اخبار سایر رسانه ها در رسانه خود و انجام مصاحبه ها با سوژه هایی که اغلب خوب انتخاب می شود اما بد مصاحبه میشوند! و از دست میرود. و اینجاست که قلم لباس زر می پوشد و می شود ابزاری برای نمایش مهوع و زشت مسئولینی که چیزی برای گفتن ندارند و خبرنگار می شود ابزاری دم دستی برای وصول به مطامع آنان که نمی خواهند حقیقت بیان شود.  کاش روزی برسد که از خیل این جماعت قلم به دست یکی بخواهد از حد ظواهر فراتر رود و معجزه قلمش زبانزد باشد، کاش روزی برسد که خبرنگار در شهر ما واقعا “خبر” ” نگار” باشد نه چاکر و مخلص و چاپلوس فلان و بهمان مسئول. راستی چند سال است که یک گزارش یک مصاحبه و یک یادداشت دلچسب در نشریات محلی نایین نخوانده اید؟

روز خبرنگار به آنان که به دور از اهداف مادی و مطامع اجتماعی و سیاسی فقط به عشق قلم می نویسند مبارک باد.

نوشته شده در تاریخ ۱۶ مرداد ۹۵ توسط: شهروند خبرنگار

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ چهره های ماندگار…

استاد غلامرضا فرزانی محمدی

photo_2016-08-07_21-17-19

استاد غلامرضا فرزانی محمدی فرزند استاد فرزند استاد محمد متولی ۱۳۰۶ هجری شمسی و محل تولدش محمدیه نایین است. پدر بزرگش استاد جعفر فرزند استاد تقی بود که هر دو از استادان هنرمند و معماران ماهر محل به شمار می آمدند و پدرش مرحوم استاد محمد فرزانی محمدی استاد بنا بوده است. استاد غلامرضا فرزانی پدر هفت فرزند است که یکی از ایشان را در راه اسلام، در نبرد آزادی خرمشهر تقدیم کرده است. او با توشه ای از معماری سنتی و برداشته از خرمن میراث پدرانش از سال ۱۳۴۵ با کار مرمت آثار تاریخی آشنا شده و سی سال از عمر پربرکت خویش را در این راه مایه گذارده است و در این راه نه تنها با هوشیاری ذاتی خود از دانش دیگران بهره گرفته است بلکه شاگردانی توانا پرورش داده است. به حق اگر نگوییم او ورزیده ترین معمار سنتی است که با رموز علمی مرمت آشنایی دارد، یکی از شایسته ترین ایشان در نیم قرن اخیر است. او در سلک فردی، عارف مسلمانی تمام عیار با خلق و خوی محمدی است. از او در سی سال تلاش برای مرمت آثار تاریخی، یادگارهای زیادی به جاست که از آن میان آثار زیر را می توان یاد کرد.

۱-خانه های قدیمی پیرنیا در نایین ۲-مسجد جامع نایین ۳-مسجد جامع اردستان ۴-مسجد جامع نطنز ۵-مسجد جامع محمدیه نایین ۶-مسجد سرکوچه محمدیه ۷-مسجد سرپوشیده کلوان در نایین ۸-مسجد باباعبدالله نایین ۹-حسینیه زندوان ۱۰-بازار نایین ۱۱-آب انبار معصوم خانی ۱۲-بناهای تاریخی ابیانه و زواره ۱۳-پل و مسجد جامع ورزنه ۱۴-کارونسرای کوهپایه ۱۵-امامزاده اسحاق هرند ۱۶شترگلوی باغ فین کاشان. و غیره

استاد غلامرضا فرزانی محمدی نمونه بارز هنرمند اصیل مسلمان است که در کمال توانمندی، کار با نیت الهی و خدمت به مردم و فروتنی را سرلوحه زندگی خود دارد. خدمات ارزنده استاد فرزانی به مردم و معماری سنتی ایران ماندگار و گرامی است و ان شاءالله ادامه خواهد داشت.

photo_2016-08-08_08-46-56

تجلیل از استاد فرزانی محمدی و اهدای نشان افتخار میراث فرهنگی توسط دکتر حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور وقت…

برگرفته از فصلنامه علمی فرهنگی( میراث فرهنگی) شماره ۱۵ چاپ: تابستان ۱۳۷۵

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ گفتگو با یکی از پیشکسوتان ورزش زورخانه ای در محمدیه…

“محمدیه و یادهای روایت ناشده”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

۱ – کوچه گذرها، ساباطها و میدانگاههای دیار زادگاهمان-محمدیه- هر یک یادهای محترمی هستند که باید با زبان و گویش شیرین مردان کهنسال همولایتی روایت شوند؛ پیرمردانی که هر یک در سکوت گوشه ای دنج از محمدیه خوش نشسته اند به تماشای روزگار و احوالات جوانترها، بی هیچ سخنی. هر یک به تنهایی بخشی از تاریخ روایت ناشده ی محمدیه هستند و اگر بخت یارت باشد بسیاری شان حکمتهایی بر تو جاری و خاطره هایی را احضار میکنند که فقط باید به گوش جان نیوش شان کنی و یکبار دیگر به احترام سرزمین مادری ات کلاه از سر برداری.   ۲- میرزا ابوالقاسم نظری محمدی یکی از آن مردان محترم سالخوردِ دیار زادگاهمان، وقتی می شنود که قرار است به همت اهالی محمدیه زورخانه ای برای پُر کردن اوقات فراغت و احیای این ورزش کهن ساخته شود، ناگهان خود نوجوان میشود و به یادمان می آورد که محمدیه در روزگاری سپری شده، صاحب دو زورخانه بوده. زورخانه هایی که در خانه های شخصی اهالی احداث شده اند؛ با همان شکل و شمایل آشنای زورخانه و گود هشت گوش اش. زورخانه ای را که خوب به یاد دارد همانی ست که وقتی ده پانزده سالی بیشتر نداشته به آنجا میرفته است؛ زورخانه ای در انتهای باغچه ای در خانه ی همولایتی- اکنون خلد آشیان- با نام حبیب استاد علی. مکثی میکند و همولایتی های محترم دیگری هم بتدریج از ذهنش گذر میکنند؛ به یاد می آورَد که حاج آقا واعظی هم در نوجوانی میاندارِ زورخانه بوده و اکبر جهرمی عزیز هم به زیبایی و با توانایی، مرشد یکه ی این زورخانه بوده است. ۳- میرزا ابوالقاسم عجیب دلش میخواهد زورخانه ای نونوار بزودی در محمدیه رُخ بنامید و با طنزی خاص در کلام میگوید که اگر چنین زورخانه ای بود، الان هم با همین وضع جسمانی اش سری به آن میزد. او معتقد است که زورخانه و ورزش باستانی در محمدیه، نسل آینده ای سالم تر و باایمان تر تحویل جامعه خواهد داد. او به درستی باور دارد که مردمان محمدیه واجد همت و تلاشی مثال زدنی هستند و فقط کافی ست از خدای بزرگ و مولایشان علی (ع) مدد بگیرند و آستینها را بالا بزنند. دیر نیست که محمدیه دوباره صاحب زورخانه و جوانان و نوجوانان باستانی کار بی همتا شود. و یادهای محترم میرزا ابوالقاسم دوباره پیش چشمش جان بگیرند و با شوق بیشتری به زندگی در جوار همساده ها و همولایتی های نیک سرشت ادامه دهد. زنده باشی میرزا. / عقیل قیومی محمدی/ تابستان یکهزار و سیصد و نود و پنج خورشیدی

با تشکر از: سید ابوالقاسم موسی کاظمی، انجام مصاحبه با آقای نظری