اصفهان:پایگاه ممتی، نایین/ فرماندار آینده نایین…

فرماندار آینده  نایین چه کسی خواهد بود؟

    فرماندار آینده چه ویژگی ها و توانائی هائی باید داشته باشد؟

    آیا بومی بودن فرماندار می تواند گره گشای مشکلات موجود در شهرستان باشد؟

  آیا طرح های نیمه کاره شهرستان که طی دوره های پیشین آغاز گردیده به سرانجام خواهند رسید؟

   برنامه ها و اولویت های فرماندار آینده در رفع مشکلات شهرستان چه خواهد بود و یا چه باید باشد؟

البته؛ حرکت در مسیر پیشرفت و تعالی، مقتضیات و شرایطی خواهد داشت که قطعاً و یقیناً باید رعایت گردد. از جمله مهمترین شرایط و مقتضیات لازم جهت قرار گرفتن و تداوم حرکت در چنین مسیری، حضور مدیران و مسئولین متدین، متعهد و برخوردار از روحیه جهادی، آگاه به شرایط و ویژگی های منطقه ای و بویژه تحصیلات

و تخصص های لازم و مرتبط با وظایف محوله خواهد بود

ناگفته پیداست که شهرستان نایین نیز همچون سایر شهرستانهای کشور، علیرغم برخورداری از

ویژگی ها و توانمندی های منحصر به فرد –  با مشکلات و چالش هائی از جمله بیکاری قشر جوان و جویای کار، نیمه کاره ماندن طرح های عمرانی متعدد به دلیل کمبود بودجه و …  نیز مواجه می باشد که رفع این مشکلات برای بهبود و ارتقاءکیفیت زندگی بسیار حیاتی و ضروری است و این مهم حاصل نخواهد شد مگر با همکاری، همفکری مسئولین محترم شهرستان و بکارگیری تمام توان در استفاده از کلیه توانمندی ها و استعدادهای نهفته و آشکار موجود در شهرستان نایین بویژه جمعیت جوان و آماده خدمت آن.

در پایان ضمن آرزوی موفقیت برای فرماندار محترم سابق  جناب آقای سهراب مظفر نجفی در مسئولیت جدید، امید آن داریم که در دهه پیشرفت و عدالت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران شاهد حضور و خدمت رسانی چهره های متعهد، متخصص و انقلابی در بخش های مختلف بویژه فرمانداری شهرستان نایین باشیم تا با روحیه جهادی خود و توجه هر چه بیشتر به رفع مشکلات موجود در شهرستان دست در دست هم، مسیر پیشرفت و گسترش عدالت هر چه بیشتر در شهرستان را برای مردم و نسل های آتی هموارتر نمایند.

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ فرماندار جدید شهرستان نجف‌آباد معارفه شد…

فرماندار جدید شهرستان نجف‌آباد معارفه شد

%d9%85%d8%b8%d9%81%d8%b1-%d9%86%d8%ac%d9%81%db%8c
آیین تکریم و معارفه فرمانداران سابق و جدید شهرستان نجف‌آباد با حضور استاندار اصفهان انجام و سهراب مظفر نجفی به عنوان فرماندار شهرستان منصوب شد.

به گزارش خبرگزاری فارس از نجف‌آباد، در ماه‌های پایانی دولت یازدهم شهرستان نجف‌آباد پیش از ظهر امروز شاهد معارفه فرماندار بود.

رسول زرگرپور استاندار اصفهان در ابتدای ورود به شهرستان با حضور در گلزار شهدای نجف‌آباد، به مقام پاک شهدا و خانواده‌های شهیدان ادای احترام کرد.

در این مراسم سیروس محمودی، فرماندار ویژه شهرستان نجف‌آباد بعد از هفت سال خدمت در این پست به علت بازنشستگی، جای خود را به سهراب مظفرنجفی فرماندار پیشین نائین سپرد.

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ گفت‌وگو با احمد طالبی‌نژاد، کارگردان مستند «موج نو»

گفت‌وگو با احمد طالبی‌نژاد، کارگردان مستند «موج نو»/ روایت ِتداوم موج نو | پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما

%d8%b3%db%8c%d9%86%d9%85%d8%a7

مروری بر موج نو سینمای ایران از آغاز تا امروز، موضوع مستند احمد طالبی‌نژاد، نویسنده و منتقد نام‌آشنای سینمای ایران است. سینما سینما، امیرحسین ثنائی: مروری بر موج نو سینمای ایران از آغاز تا امروز، موضوع مستند احمد طالبی‌نژاد، نویسنده و منتقد نام‌آشنای سینمای ایران است. در خلاصه موضوع مستند «موج نو» آمده است: «اصغر فرهادی، پرویز شهبازی و شهرام مکری به‌عنوان ادامه‌دهندگان جریان موج نو در سینمای ایران، به دیدار داریوش مهرجویی، بهمن فرمان‌آرا و کیانوش عیاری می‌روند.» با طالبی‌نژاد درباره حاشیه چگونگی ساخت و رویکردش به موضوع فیلم گفت‌وگو کرده‌ام.

آقای طالبی‌نژاد، تا جایی که حافظه‌ام یاری می‌کند و خاطرم هست، شما در کنار نوشتن درباره سینما، یک فیلم سینمایی ساخته‌اید و یک مستند دیگر در مجموعه «کودکان سرزمین ایران». «موج نو» دومین مستند شماست؟

خیر. بعد از فیلم مستند «آروس»، در شهر خودم، نایین، سه فیلم دیگر ساختم که مستند است.

در همان مجموعه «کودکان سرزمین ایران»؟

خیر، در آن مجموعه نبود و تهیه‌کننده یکی از آن‌ها تلویزیون و دیگری انجمن سینمای جوان بودند.

بیشتر بخوانید

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ دلنوشته…

دلنوشته…
دلنوشته اي از عقيل قيومي محمدی كه اندوه از دست دادن (گل سرخ) را عميق تر مي كند!
این مرد مهربان مغموم که دیگر نیست!
سید علی فاطمی محمدی بیش از آنکه فکر کنید شایسته ی احترام است. بخش مهمی از مظاهر شهری مدرن را او با خودش آورد به نائین ما. مفاهیمی چون پاساژ و بوتیک نخستین بار با همت این بزرگمرد به واژگان مردمان دیار زادگاهم افزوده شد. حتی خیز برداشت تا با اتکا به ثروت و اندوخته اش و لابی های احتمالی، فرهنگ شهر را هم وزین تر کند و نخستین سالن سینما را نيز در نائین بر پا كند؛حتی خبرش در مجله فیلم اوایل دهه شصت هم منتشر شد. چه شد که نشد! نخستین پاساژ و مرکز خرید شهر را که ساخت نامش را گذاشت پاساژ گلِ سرخ. حالا او را با نام پاساژش از سایر فاطمی های نائین تمیز می دادند. “آقای گل سرخ” این آقای محترم انگار هیچ بلد نبود بد باشد. با همه مهربان بود و شوخ طبعی و طنازی خاص خود را داشت؛ ریزاندامیِ خواستنی با چهره ای ملیح و آراسته با پیپی خوشدست گوشه ی لبش که عطر مطبوعش منتشر می شد در حوالی حضورش و با خنده خنده های ریز روی صورتش که حکایت از دنیای مردی داشت که حواسش هست به بازی بازی های روزگار. ولی نه انگار لعنت به رسم روزگار! آقای گل سرخ آقای نازنین در مناسبات سرمایه های در گردش به تدریج تبدیل شد به یک بازنده. آن پاساژ همچنان به احترامش گل سرخ ماند و خواهد ماند ولی باغبان گل سرخ تنها و تکیده به یک مغازه ی کوچک ساندویچی در ورودی شهر رضایت داد. بعدها در یادهایم به دکه ای کوچک تر. آن مرد طناز خوش الحان در یادهایم،این مردی نیست که عکسش روی این خبر مرگ است. سال ها از پي هم گذشته و انگار بتدریج غمی محترم رفته باشد به خورد این شمایل كه انگار او نيست. تردید ندارم که نائین سوگوار مرد بزرگی ست. مردی که قرار نبود یک آدم معمولی باشد. مردی که زندگی اش در تهران را واگذاشت و به دیار زادگاهش بازگشت تا هوای تازه ای به شهر بدمد. جامه ای نو بر تن شهر بپوشاند. مردی با افکار بزرگ که نخستین تحول در مناسبات یک شهر کوچک در حاشیه ی کویر به نام او رقم خورد ولی پست و بلند زندگی او را مغموم و تنها در دکه ی کوچکش به جا گذاشت تا در سکوت به دنیای کوچک آدمها بنگرد و پک هاي عمیق تر از قبل به سیگارش بزند و دودش را رها کند در این بلا روزگار. آقای گل سرخ قرار بود یک روز بیایم سراغتان و گپ و گفتی داشته باشیم. معتقد بودم و هستم که بخشی از تاریخ اجتماعی شهر با نام شما معنی میشود. نشد. دیگر هم نخواهد شد. بدرود آقا!
روحش شاد و یادش گرامی
عقیل قیومی محمدی

نایین: پایگاه ممتی، نایین/ تاریخچه شب یلدا…

تاریخچه شب چله

%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae%da%86%d9%87-%d8%b4%d8%a8-%db%8c%d9%84%d8%af%d8%a7

شب چله

دیر زمانی است كه مردمان ایرانی و بسیاری از جوامع دیگر، در آغاز فصل زمستان مراسمی را برپا می‌دارند كه در میان اقوام گوناگون، نام‌ها و انگیزه‌های متفاوتی دارد. در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند كه همزمان با شب انقلاب زمستانی است. به دلیل دقت گاهشماری ایرانی و انطباق كامل آن با تقویم طبیعی، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستانی برابر با شامگاه سی‌ام آذرماه و بامداد یكم دی‌ماه است. هر چند امروزه برخی به اشتباه بر این گمانند كه مراسم شب چله برای رفع نحوست بلندترین شب سال برگزار می‌شود؛ اما می‌دانیم كه در باورهای كهن ایرانی هیچ روز و شبی، نحس و بد یوم شناخته نمی‌شده است. جشن شب یلدا، همچون بسیاری از آیین‌های ایرانی، ریشه در رویدادی كیهانی دارد.

خورشید در حركت سالانه خود، در آخر پاییز به پایین‌ترین نقطه افق جنوب شرقی می‌رسد كه موجب كوتاه شدن طول روز و افزایش زمان تاریكی شب می‌شود. اما از آغاز زمستان یا انقلاب زمستانی، خورشید دگرباره بسوی شمال شرقی باز می‌گردد كه نتیجه آن افزایش روشنایی روز و كاهش شب است. به عبارت دیگر، در شش‌ماهه آغاز تابستان تا آغاز زمستان، در هر شبانروز خورشید اندكی پایین‌تر از محل پیشین خود در افق طلوع می‌كند تا در نهایت در آغاز زمستان به پایین‌ترین حد جنوبی خود با فاصله ۵/۲۳ درجه از شرق یا نقطه اعتدالین برسد. از این روز به بعد، مسیر جابجایی‌های طلوع خورشید معكوس شده و مجدداً بسوی بالا و نقطه انقلاب تابستانی باز می‌‌گردد. آغاز بازگردیدن خورشید بسوی شمال‌شرقی و افزایش طول روز، در اندیشه و باورهای مردم باستان به عنوان زمان زایش یا تولد دیگرباره خورشید دانسته می‌شد و آنرا گرامی و فرخنده می‌داشتند.

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزار می‌شده است كه یكی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی كه از لازمه‌های آن، حضور كهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد كهنسالی خورشید در پایان پاییز بوده است، و همچنین خوراكی‌های فراوان برای بیداری درازمدت كه همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند.

بسیاری از ادیان نیز به شب چله مفهومی دینی دادند. در آیین میترا (و بعدها با نام كیش مهر)، نخستین روز زمستان به نام «خوره روز» (خورشید روز)، روز تولد مهر و نخستین روز سال نو بشمار می‌آمده است و امروزه كاركرد خود را در تقویم میلادی كه ادامه گاهشماری میترایی است و حدود چهارصد سال پس از مبدأ میلادی به وجود آمده؛ ادامه می‌دهد. فرقه‌های گوناگون عیسوی، با تفاوت‌هایی، زادروز مسیح را در یكی از روزهای نزدیك به انقلاب زمستانی می‌دانند و همچنین جشن سال نو و كریسمس را همچون تقویم كهن سیستانی در همین هنگام برگزار می‌كنند. به روایت بیرونی، مبدأ سالشماری تقویم كهن سیستانی از آغاز زمستان بوده و جالب اینكه نام نخستین ماه سال آنان نیز «كریست» بوده است. منسوب داشتن میلاد به میلاد مسیح، به قرون متأخرتر باز می‌گردد و پیش از آن، آنگونه كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نقل كرده است، منظور از میلاد، میلاد مهر یا خورشید است. نامگذاری نخستین ماه زمستان و سال نو با نام «دی» به معنای دادار/خداوند از همان باورهای میترایی سرچشمه می‌گیرد.

شب یلدا

نخستین روز زمستان در نزد خرمدینانی كه پیرو مزدك، قهرمان بزرگ ملی ایران بوده‌اند (كه هنوز هم حامیان سرمایه‌داری لجام گسیخته اندیشه‌های عدالت‌جویانه او را سد راه منافع طبقاتی خود می‌دانند) سخت گرامی و بزرگ دانسته می‌شد و از آن با نام «خرم روز» یاد می‌كرده و آیین‌هایی ویژه داشته‌اند. این مراسم و نیز سالشماری آغاز زمستانی هنوز در میان برخی اقوام دیده می‌شود كه نمونه آن تقویم محلی پامیر و بدخشان (در شمال افغانستان و جنوب تاجیكستان) است. همچنین در تقویم كهن ارمنیان نیز از نخستین ماه سال نو با نام «ناواسارد» یاد شده است كه با واژه اوستایی «نوسرذه» به معنای «سال نو» در پیوند است.

هر چند برگزاری مراسم شب چله و میلاد خورشید در سنت دینی زرتشتیان پذیرفته نشده است؛ اما خوشبختانه اخیراً آنان نیز می‌كوشند تا این مراسم را همچون دیگر ایرانیان برگزار كنند. متأسفانه در گاهشماری نوظهوری كه برخی زرتشتیان از آن استفاده می‌كتتد و دارای سابقه تاریخی در ایران نیست، زمان شب چله با ۲۴ آذرماه مصادف می‌شود كه نه با تقویم طبیعی انطباق دارد و نه با گاهشماری دقیق ایرانی و نه با گفتار ابوریحان بیرونی كه از شب چله با نام «عید نود روز» یاد می‌كند. از آنرو كه فاصله شب چله با نوروز، نود روز است.

امروزه می‌توان تولد خورشید را آنگونه كه پیشینیان ما به نظاره می‌نشسته‌اند، تماشا كرد: در دوران باستان بناهایی برای سنجش رسیدن خورشید به مواضع سالانه و استخراج تقویم ساخته می‌شده كه یكی از مهمترین آنها چارتاقی نیاسر كاشان است كه فعلاً تنها بنای سالم باقی‌مانده در این زمینه در ایران است. پژوهش‌های نگارنده كه منتشر شد (نظام گاهشماری در چارتاقی‌های ایران)، نشان می‌دهد كه این بنا بگونه‌ای طراحی و ساخته شده است كه می‌توان زمان رسیدن خورشید به برخی از مواضع سالانه و نیز نقطه انقلاب زمستانی و آغاز سال نو میترایی را با دقت تماشا و تشخیص داد. چارتاقی نیاسر بنایی است كه تولد خورشید بگونه‌ای ملموس و قابل تماشا در آن دیده می‌شود. این ویژگی را چارتاقی «بازه هور» در راه نیشابور به تربت حیدریه و در نزدیكی روستای رباط سفید، نیز دارا است كه البته فعلاً دیواری نوساخته و الحاقی مانع از دیدار پرتوهای خورشید می‌شود.

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزار می‌شده است كه یكی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی كه از لازمه‌های آن، حضور كهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد كهنسالی خورشید در پایان پاییز بوده است، و همچنین خوراكی‌های فراوان برای بیداری درازمدت كه همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند.

بر گرفته از مجموعه: فرهنگ زندگی