اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ عمر با برکت…

عمر با برکت…

photo_2017-10-21_15-22-31

اگر عمر بابرکت یک مصداق داشته باشد همین آقای محترم دوست‌داشتنی‌ست. «علی‌اصغرحاجی‌بابا» که هم‌چنان در هشتادوپنج‌سالگی خروس‌خوان از خواب برمی‌خیزد، دوگانه‌اش را ادا می‌کند، ورزش خانگی‌ش را انجام می‌دهد، آب‌پرتقالش را تیار می‌کند و صبحانه‌اش را مفصل می‌زند به بدن و بی‌حقد و حسد و بدون باری از عقده‌ها به دوش از خانه‌اش راه می‌افتد سمت دفتر کارش. او که شغل اجدادی‌ش لحاف‌دوزی بوده، در یک بزنگاه سیاسی در دهه‌ی سی از هراس به آتش‌کشیده شدن پنبه‌هاش می‌زند به کار تجارت آهن و بعدتر به غول صنعت و ریخته‌گری ایران تبدیل می‌شود. به واسطه‌ی نام خانوادگی‌ش هم خوش‌اقبالی می‌آوَرَد و انیرانیان به احترام نام حاجی‌بابای اصفهانی به او اعتماد می‌کنند و مواد اولیه را برایش می‌فرستند تا هزینه‌ها را بتدریج بازگردانَد. باید مستند «پنبه تا آتش» اثر وزین بهرام عظیم‌پور را ببینید تا دریابید که رفتار این مرد بوی جعل نمی‌دهد و سلوک‌ش و راهی که پیموده فرسنگ‌ها تفاوت دارد از اداها و ادعاهای تازه به دوران رسیده‌هایی که بر اثر یک اقتصاد بیمار و دلال‌بازی‌های کثیف و سود پولی که تلنبار کرده‌اند در بانک، می‌نشینند پشت فرمان ماشین حقیر و تفرعن‌شان و فقط باید عظمت در نگاه‌ت باشد تا حقیر ببینی‌شان. او اکنون چند کارخانه‌ی عظیم صنعتی از خودش به یادگار گذاشته و به سفره‌های کارگران بسیاری برکت داده. عمرش دراز باد و راه‌ش پُررهرو
عقیل قیومی محمدی

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ سنگ زنی(جغجغه، چاق چاقی یا چاق چاقه) در گذر تاریخ…

سنگ زنی(جغجغه، چاق چاقی یا چاق چاقه) در گذر تاریخ…

photo_2017-10-17_10-49-28

سنگ زنی(جغجغه، چاق چاقی یا چاق چاقه) در گذر تاریخ

از انواع عزاداری ملی_مذهبی که در کشور ایران متداول است، اعم از زنجیرزنی، سینه زنی، علم گردانی و سقایی، ریختن کاه بر سر، نوع عزاداری سنگ زنی به طور قطع یکی از اصیل ترین و کهن ترین آنهاست که قدمت آن طبق اخبار و روایات به روز دوازدهم محرم سال ۶۱ ه.ق یا غروب روز بعد عاشورا و به عبارتی روز دوم شهادت ابی عبدالله و یاران باوفای او می رسد و از این نظر نسبت به اشکال دیگر عزاداری های مرسوم امروزه، صحت، قدمت، سندیت و بالقوه اهمیت بیشتری دارد، هر چند که بالفعل رواج آن همانند انواع دیگر عزاداری ها نیست و می طلبد که نسبت به آن توجه لازم مبذول شود و جهت گسترش و تعمیم این سنت مذهبی کهن و قدیمی تدابیری اتخاذ گردد.
در کتاب منتخب التواریخ تالیف جناب حاج ملامحمد هاشم خراسانی در شرح برخی از وقایع روز عاشورا به نقل از کتاب (ارشاد) شیخ مفید چنین آمده است:

عمربن سعد ملعون، سر نازنین امام حسین (ع) را همان عصر روز عاشورا به همراه خولی بن یزید اَصبَحی و حمیدبن مسلم اَزُدی نزد ابن زیاد روانه کرد و دستور داد که سرهای بقیه شهدا را هم جدا کنند و همراه با شمربن (ذی الجوشن) و قیس بن ابی اشعث و عمروابن حجاج روانه کوفه نمود و خود آن (نانجیب گمراه بدبخت) (عمربن سعد) روز یازدهم عاشورا را هم در کربلا ماند و بعد به همراه اهل بیت امام و اسرا به طرف کوفه حرکت نمود.

بعد از رفتن عمربن سعد جمعی از قبیله بنی اسد (که نسبت به اهل بیت عصمت ارادت داشته اند) نوحه کنان در حالی که با سنگ به سر وسینه می کوفتند، بر سر اجساد مقدس شهدا حاضر شدند، نماز خواندند و دفن کردند.
این سنگ زدن بر سروسینه به مرور زمان تبدیل به برهم زدن دوسنگ به هم و در ادامه دوتکه چوب، اما با همان نام سنگ زنی، با حالتی موزون همراه با نوحه خوانی و اشعار بلند که ”بحرطویل” نامیده می شود، ادامه یافته به روزگار کنونی رسیده است.

(سنگ زنی که در لهجه عامیانه جغجغه، چاق چاقه یا چاق چاقی نامیده میشود، قطعه چوبی خراطی شده و به شکل نیمی از یک گوی است.)
جادارد یادی کنیم از گذشتگان اسیر خاک این هیات همچون حاج اسماعیل چاووشی محمدی و دیگر عزیزانی که پایه گذار مراسم سنگ زنی و این هیات بودند و طلب مغفرت و آمرزش از خداوند متعال را برای آنها طلب می کنیم. التماس دعا/ رضا شاطریان محمدی

اصفهان: پایگاه ممتی، نایین/ محمدیه، جشن بزرگ عید ولایت و تجمع سادات بنی زهرا(س).

محمدیه، جشن بزرگ عید ولایت و تجمع سادات بنی زهرا(س). در مساجد امام جعفر صادق(ع) و مسجدسید ۱۸ شهریور ۹۶

photo_2017-09-10_07-27-56

photo_2017-09-10_07-28-06

photo_2017-09-10_07-28-15

photo_2017-09-10_07-28-23

photo_2017-09-10_07-28-41

photo_2017-09-10_07-28-50